چرا آدم‌هاي مشهور عذرخواهي نمي‌كنند؟

به گزارش ديباروز ، “كاس سانستاي” در نيويورك تايمز نوشت: “فرض كنيد هدف او خوب نبودن باشد.” او فقط مي خواهد موقعيت خود را بهبود بخشد ، يعني مي خواهد شانس خود را براي پيروزي در انتخابات بيشتر كند. ” رأي اعتماد از مجلس نمايندگان يا حفظ موقعيت وي.

شواهد جديد ما را به يك پاسخ ساده مي رساند: عذرخواهي يك استراتژي پر خطر است.

به عنوان مثال اتهامات عليه ال فرانكن را در نظر بگيريد. اكنون ، با گزارش اخير در نيويوركر ، بسياري در حال مرور مجدد آن هستند. فرانكن ، كه در آن زمان سناتور بود ، علناً به دليل اتهامات ارتباط بدني نامناسب با چند زن عذرخواهي كرد. اما اين عذرخواهي به او كمكي نكرد و حتي ممكن است اوضاع را بدتر كند. طولي نكشيد كه وي مجبور به استعفا شد.

حوادث پس از عذرخواهي كه براي فرانكن اتفاق افتاد ، شايد از اين قاعده مستثني نباشد. طبق يك نظرسنجي اخير ، عذرخواهي كسي را كه با توهين صحبت كرده يا كار بدي كرده است پشتيباني نمي كند.

با استفاده از سرويس ترخيص مكانيكي آمازون (2) ، كه مي تواند براي پيمايش سريع مورد استفاده قرار گيرد ، اخيراً چهار سناريو مختلف را براي چهار گروه 300 نفره ارائه دادم. اين چهار گروه از نظر جمعيتي متنوع بودند. آزمايشات به شرح زير بود:

فرض كنيد يك نامزد دفتر دادستاني عمومي در گذشته گفته بود ، “همجنس گرايان اراده خدا را نقض مي كنند.” “ازدواج بايد بين زن و مرد باشد نه بين همجنس گرايان.”

فرض كنيد يك نامزد انتخابات رياست جمهوري در گذشته گفته است: “كساني كه مي خواهند جلوي سقط جنين را بگيرند اصلاً به زنان اهميت نمي دهند.”

– فرض كنيد يك كانديداي وزير امور خارجه چند سال پيش گفت ، “من فكر مي كنم ايالات متحده بايد به خاطر بسياري از كارهاي بدي كه در جهان انجام داده است ، عذرخواهي كند.”

فرض كنيد يك كانديداي انتخابات رياست جمهوري توسط چندين زن به ارتباط نامناسب جسمي متهم شده است: او بيش از حد به آنها نزديك شده يا آنها را براي مدت طولاني و بيش از حد معمول در آغوش گرفته است و برخي از اين زنان احساس كردند اين امر باعث عدم امنيت مي شود.

در هر چهار سناريو ، از شركت كنندگان خواسته شد فرض كنند كه شخص به خاطر گفتار يا رفتار خود عذرخواهي كرده است. سپس از شركت كنندگان در مورد تأثير اين عذرخواهي پرسيده شد: آيا حمايت شما از اين نامزدها افزايش يا كاهش مي يابد ، يا تفاوتي نخواهد داشت؟

در هر چهار سناريو ، درصد افرادي كه كمتر از اين نامزدها حمايت مي كنند ، بيشتر از افرادي است كه بيشتر از آنها حمايت مي كنند. جالب توجه است ، اگرچه پاسخ دهندگان به هر يك از اين چهار سناريو افراد مختلفي بودند و اين عمل يا گفتار فرضي براي گروه هاي مختلف اعتقادي توهين آميز تلقي مي شد ، اما الگوهاي هر چهار سناريو بسيار شبيه به هم بودند.

در سناريوي اول ، كه ازدواج همجنسگرايان بي احترامي بود ، 37 درصد گفتند كه پس از عذرخواهي ، احتمال حمايت از فرد كمتر است ، 22 درصد اظهار تمايل بيشتري به حمايت از آن داشتند و 41 درصد گفتند كه تغيير نخواهد كرد.

در سناريوي دوم ، در صورت سقط جنين ، 5/36 درصد اظهار داشتند كه بعد از عذرخواهي احتمال حمايت از شخص كمتري دارند ، 20 درصد گفتند كه احتمال حمايت از آنها بيشتر است و 5/43 درصد گفتند كه تغيير نخواهد كرد.

در سناريوي سوم ، در مورد وزير امور خارجه ، 5/41 درصد گفتند كه پس از عذرخواهي كمتر از اين فرد حمايت مي كنند ، 235 درصد گفتند كه احتمال حمايت وي بيشتر است و 5/35 درصد گفتند كه وي تغيير نخواهد كرد.

در سناريوي چهارم تماس بدني نامناسب ، 29 درصد اظهار داشتند كه بعد از عذرخواهي كمتر از فرد حمايت مي كنند ، 25 درصد اظهار تمايل بيشتري براي حمايت از آن داشتند و 46 درصد گفتند كه تغيير نخواهد كرد.

بنابراين ، حتي در شرايط مختلف ، عذرخواهي احتمال حمايت از كسي را كه گفتار يا رفتار بد دارد ، بيش از آنكه زياد كند ، كاهش مي دهد. اين نتايج مطابق با تحقيقات ريچارد هانانيا ، محقق دانشگاه كلمبيا است كه متوجه شد عذرخواهي افراد مشهور به آنها كمكي نمي كند و حتي ممكن است اوضاع را بدتر كند.

اما چرا؟ دادن پاسخ قطعي دشوار است ، اما شايد يك دليل اين باشد كه عذرخواهي مانند اعتراف است. اين خطا را برجسته مي كند و ديگران را به اين نتيجه مي رساند: “تا پيش از اين فكر مي كرديم او روسپي است ، اما اكنون مطمئن هستيم كه او عوضي است.” او موافق است!

به همين دليل است كه ممكن است عذرخواهي مخالفان يك فرد مشهور را بيشتر منزجر كند. حتي براي كساني كه مستعد شهرت هستند ، گناه اين فرد مشهور چيزي به ارزش هاي او اضافه نمي كند. حتي ممكن است نشانه ضعف باشد. به عنوان مثال دونالد ترامپ را در نظر بگيريد كه علاقه اي به عذرخواهي از عملكرد خود ندارد و طرفدارانش مسحور او هستند.

اين تحقيق قطعاً هنوز در مراحل ابتدايي است. نظرسنجي هاي ذكر شده نسبتاً اندك است و عليرغم تنوع جمعيتي گروه هاي موجود ، منعكس كننده تنوع كل ايالات متحده نيست. همچنين س questionsالات را بي پاسخ مي گذارند. تأثير واقعي عذرخواهي احتمالاً در هفته ها و ماه هاي بعدي رخ خواهد داد. موضوع و زمينه عذرخواهي بدون شك مهم است. در برخي موارد ، ابراز تأسف صادقانه نقش اصلي را دارد اگر بخواهيم اوضاع را آرام كنيم.

صرف نظر از تأثير ، عذرخواهي يك امر اخلاقي است. چه در زندگي روزمره و چه در زندگي سياسي: عذرخواهي مي تواند نشانه احترام و شناخت كرامت انساني كساني باشد كه مورد آزار و اذيت و آزار قرار گرفته اند.

اما نكته اصلي همچنان باقي است. عذرخواهي استراتژي خوبي نيست. بعضي اوقات خاموش كردن يا تغيير موضوع براي آن شخص هوشمندانه است.

اشتراك ها:

اين مقاله توسط كاس سونستاين نوشته و در تاريخ 27 ژوئيه 2019 با عنوان “درباره سياست ، پوزش براي بازندگان” در وب سايت نيويورك تايمز منتشر شده است. و وب سايت مترجم وي در تاريخ 29 آوريل 1400 با عنوان “چرا افراد مشهور عذرخواهي نمي كنند؟” ارسال شده توسط بابك طهماسب.

كاس سونستاين اقتصاددان رفتاري و استاد دانشكده حقوق هاروارد است. Nudge مشهورترين كتاب او است.

[۱] يك سياستمدار آمريكايي و يكي از فعالترين اعضاي سنا كه منتقد ترامپ است [مترجم].
[۲] آمازون مكانيكي تركيه

انتهاي پيام